.... πολιτικό όπλο (πχ η Κίνα εδώ και χρόνια έχει "δέσει" το γουάν στο δολάριο ώστε να είναι ισότιμα, η Αμερική εδώ και χρόνια τυπώνει δολάρια επί δολαρίων, κτλ, κτλ, κτλ). Τέλος πάντων, η κίνηση της Ιαπωνίας για μια εκ νέου "ποσοτική χαλάρωση" (όπως ονομάζουν στα "οργουελιανά" την εκτύπωση χρήματος από το πουθενά) ναι μεν έδωσε (αναμενόμενα) "ώθηση" στο χρυσό, ωστόσο το "κλου" της υπόθεσης ήταν πως το γιεν, το ιαπωνικό νόμισμα δηλαδή, δεν υποτιμήθηκε ιδιαίτερα έναντι του δολαρίου: Γιατί όμως συνέβη αυτό; Πώς γίνεται η ιαπωνική κυβέρνηση να τυπώνει τόσα νέα γιεν, πληθωρίζοντας το νόμισμα, και αυτό να μην πέφτει έναντι του δολαρίου (που εν των μεταξύ κάθε μέρα πέφτει ολοένα και πιο πολύ); Την απάντηση μας τη δίνει πχ αυτό το άρθρο της Wall Street Journal, το οποίο εν ολίγοις μας λέει ότι οι επενδυτές αναμένουν ότι, αργά ή γρήγορα, η FED θα τυπώσει δολάρια, και μάλιστα πολλά. Οι επενδύσεις άλλωστε γίνονται βάση των "προσδοκιών", του "speculation" (εξ ου και ο όρος "σπέκουλα"): Δε χρειάζεται δηλαδή καν η Αμερική να τυπώσει δολάρια - αρκεί που έτσι νομίζουν οι επενδυτές για να πέσει το δολάριο, καθώς κανένας δεν επενδύει σε κάτι που θεωρεί ότι θα πέσει. Με αυτή τη λογική βέβαια, η FED πράγματι θα μπορούσε να "κάνει την έκπληξη", και να μην ανακοινώσει στην επόμενη συνάντηση της κάποιο νέο πρόγραμμα εκτύπωσης χρήματος. Και τότε όντως το δολάριο θα ανέβαινε, και σίγουρα ο χρυσός θα είχε και κάποια "πτώση". Ομοίως και για την Αγγλία, που επίσης θα έχει συνεδρίαση η εκεί Κεντρική Τράπεζα για το αν θα ξανατυπώσει χρήμα, κτλ. Όμως, ακόμα και αν τώρα δεν τυπωθεί χρήμα άμεσα (κάτι ψιλοαπίθανο, αλλά τέλος πάντων), χρήμα θα τυπωθεί. Όπως είπαμε και στην αρχή, σίγουρα θα υπάρξουν "άνοιδοι και πτώσεις", ωστόσο η πιο "μακροπρόθεσμη" τάση είναι για εκτύπωση χρήματος και άρα για "άνοδο του χρυσού" - υποτίμηση των νομισμάτων. Δεν είναι τυχαίο που πλέον σε έρευνα της Morgan Stanley ανάμεσα σε επενδυτές, το 53% (πάνω από τους μισούς δηλαδή) θεωρεί ότι οι ΗΠΑ θα έχουν μέσα στα επόμενα δύο χρόνια μια "κρίση χρέους", όπως η Ελλάδα πχ τώρα. Η διαφορά βέβαια, πέρα από τα μεγέθη, είναι πως οι ΗΠΑ απλά μπορούν να τυπώνουν δολάρια, και αυτό ακριβώς είναι που έχουν πάρει την πολιτική απόφαση να κάνουν (η άλλη επιλογή, αυτή που θα συνέφερε το λαό, θα ήταν η στάση πληρωμών), όπως δείχνουν τα τρις $ που έχουν ήδη τυπώσει. Θα μου πείτε, και γιατί να τυπώσουν τόσα πολλά δολάρια, ώστε ο κόσμος να φύγει μακρυά από αυτά, υπερπληθωρίζοντας έτσι το νόμισμα *καθώς κανείς δε θα το θέλει); Μα γιατί απλούστατα τα χρέη είναι τεράστια, οι τράπεζες είναι χρεωκοπημένες. Πάρτε πχ τη φούσκα του στεγαστικού (η οποία παρεμπιπτόντως δεν τελείωσε - δείτε και αυτό το παλιότερο άρθρο μας). Το ΔΝΤ πάλι έβγαλε μια νέα ανακοίνωση ζητώντας να δωθούν λεφτά στις τράπεζες (δεν έχουν ρουφήξει αρκετά για να καλύψουν τις ζημιές τους). Για χρόνια, το τραπεζικό σύστημα εξαρτιόταν ουσιαστικά στην ικανότητα του δυτικού εργάτη/μικροαστού να αποπληρώσει το στεγαστικό του. Αφού όμως τον έχουν ρημάξει, με τους κεφαλαιοκράτες να πηγάινουν Ασία την παραγωγή, πώς να πληρώσει; Ούτε καν με δανεικά "δεν κινείται -πλέον- η αγορά". Και οι τράπεζες έχουν ακόμα άπειρα "τοξικά" χρηματοπιστωτικά προιόντα - η JP Morgan ας πούμε, που έχει τα περισσότερα "παράγωγα" (derivatives) στην κατοχή της, έχει συνολικά
